JOHN OSWALD: Plunderphonics
. JOHN OSWALD
“Plunderphonics, or Audio Piracy as a Compositional Prerogative” (1985)
“Plunderphonics, edo Audio pirateria prerrogatiba konposizional modura” (1985)
“Plunderphonics, o la Piratería de Audio como prerrogativa composicional” (1985)
(…)
Musika herrikoi oro (eta definizioz, folk musika oro), jatorriz, baina ez legalki, domeinu publikoan existitzen da. Pop musika entzutea ez da iada aukerazko kontua. Galdetuak izan edo ez, etengabe bombardatzen gaituzte. Bere izaera matzurrenean, etengabeko baxu linea batean filtraturik, gure etxeetako hormetan eta kaleko jendearen buruen gainetik igarotzen da. Eta orokorrean jendeak ere inoiz baino zarata gehiago egiten du, eta gutxi batzuk zarata osoa baino gehiago sortzen dute; Musikan zehazki, megabatioetako soinu sistemak, platinozko salmentak eta etengabeko birak egiten dituzten horiek. Ez entzuteko zaila, zentzugabeki imitatzeko erredundantea, nola ez gara ba jasotzaile pasiboak bihurtuko?
(…)
Toda música popular (y toda la música folk, por definición), esencialmente, aunque no legalmente, existe en el dominio público. Escuchar música pop no es una cuestión de elección. Consultados o no, somos bombeardos por ella. En su estado mas insidioso, filtrado en una linea de bajo incesante, camina entre paredes de apartamentos y por encima de las cabezas de los viandantes. Incluso, la gente en general, hace más ruido que nunca, y algunas gentes hacen más que el ruido total; especificamente, en la música, aquellos que cuentan con PA’s de megavatios, ventas de platino y rotación severa. Dificil de ignorar, redundante para imitar, como puede uno no convertirse en un recipiente pasivo?
TXT |
Eman zure iritzia / Deja tu comentario
If you would like to make a comment, please fill out the form below.
[…] CHRISTIAN MARCLAY: More encores […]